Hoe overleef ik mijn vakantie? (1998)
Hoe overleef ik het jaar 2000? (1999)
Hoe overleef ik de brugklas? (2000) Genomineerd voor de Jonge Jury 2002
Hoe overleef ik mijn eerste zoen? (2001) Genomineerd voor de Kinderjury 2002
Hoe overleef ik mezelf? (2002) Prijs van de Kinderjury 2003, Hotze de Roosprijs 2004, Prijs van de Jonge Jury 2004
Hoe overleef ik een gebroken hart? (2003) Prijs van de Kinderjury 2004, Hotze de Roosprijs 2004, Prijs van de Jonge Jury 2005
Hoe overleef ik met/zonder jou? (2004) Prijs van de Kinderjury 2005, Hotze de Roosprijs 2005, Tina-Bruna-award 2005, Nickelodeon Award Best Children’s Book, Prijs van de Jonge Jury 2006
Hoe overleef ik mijn ouders? (en zij mij!) (2005) Prijs van de Kinderjury 2006
Hoe overleef ik (zonder) liefde? (2006) Prijs van de Kinderjury 2007, Tina-Bruna-award 2007, Nickelodeon Award Best Children’s Book 2007
Hoe overleef ik met/zonder vrienden (2007) Prijs van de Kinderjury 2008
Hoe overleef ik mijn vriendje? (en hij mij!) (2008)
Hoe overleef ik (zonder) dromen?
Hoe overleef ik als keukenprins(es)?

Hoe overleef ik mijn vakantie?
HOI-serie is begonnen met het idee dat ik graag een boek wilde maken dat leuk was om te lezen, en waar je ook nog iets van op kon steken. Een avontuur dat ik zelf had meegemaakt schoot in mijn hoofd.
Toen ik twaalf was waren we op vakantie op Corsica. Op een middag maakten mijn vader, mijn jongste zusje en ik een wandeling door de bergen.
Het was heel mooi en spannend, maar op een gegeven moment begon het wel erg lang te duren en werden we moe.
‘Pap, we zijn hier al geweest! We lopen rondjes!’ klaagden mijn zusje en ik.
‘Nee, nee, helemaal niet,’ zei mijn vader, ‘dit is echt het pad naar de auto. We zijn er bijna.’
Nou, mooi niet dus. Na uren sjouwen waren Sten en ik totaal uitgeput en hadden we de blaren op onze zielige kindervoetjes. En mijn eigenwijze vader blééf maar volhouden dat we echt goed gingen. 'Ik weet het zeker! Na de volgende bocht zijn we er!'
Maar na die bocht was er nog een, en nog een en alles leek op elkaar. We waren hoog in de bergen en helemaal alleen.
Langzamerhand ging de zon onder, en werd het kouder. We kregen honger en dorst en we hadden niks bij ons, want we zouden maar een klein tochtje maken.
Nou, het werd de langste wandeling van ons leven!
Ten slotte, toen het bijna helemaal donker was (en zelfs mijn vader een beetje ten einde raad was) heeft een oude man ons gevonden. Hij was heel vriendelijk en bracht ons naar een berghut, waar hij zijn eten met ons deelde.
Het was veel te ver om nog naar beneden te lopen, en gevaarlijk bovendien, dus we hebben in de hut geslapen.
Onder een kriebelende deken en onder de mooiste sterrenhemel die ik ooit gezien had.
De meneer (ik weet helaas zijn naam niet meer) was geen vrijheidsstrijder, dat heb ik erbij verzonnen. Hij was gewoon iemand die heel graag door de bergen wandelde en grote tochten in zijn eentje maakte.
Ik was erg onder de indruk van al die kogelgaten die ik overal zag, in muren van huizen en vooral in borden langs de weg.
Die waren er dus in geschoten door de vrijheidsstrijders.
Zo gaat dat in het hoofd van een schrijver: je kunt de dingen lekker veranderen en naar je hand zetten. Waar gebeurd en verzonnen door elkaar heen!
En als je iets meemaakt, heb je ook iets om over te schrijven. Of zoals Jonas zegt:
Spannende avonturen zijn leuk, als je ze tenminste na kunt vertellen!

Hoe overleef ik het jaar 2000?
Na Hoe overleef ik mijn vakantie? diende het doembeeld van het jaar 2000 zich aan (de ‘milleniumbug’). Een heleboel mensen dachten toen echt dat het mis zou gaan met de computers en dat we terug zouden vallen tot de steentijd. Dat we binnen de kortste keren weer in berenvellen, rondzwaaiend met knuppels zouden rondrennen. (beetje overdreven).
Ik vond dat best eng (ik heb een levendige fantasie, zoals jullie weten en soms heb ik daar ook een beetje last van), maar tegelijkertijd vond ik het ook heel spannend. Wij woonden toen in Limboland, vlak bij de DSM, een giga-chemische fabriek. Je begrijpt dat ik me daar wel het een en ander bij kon voorstellen. Het boek dat ik schreef heette dus Hoe overleef ik het jaar 2000?
In dit boek is de locatie, de plek waarop het verhaal zich afspeelt, echt. De tekening voorin het boek, is de boerderij waar ik toen woonde. Het dorpje heet Helle, niet Welle.

We hebben nog geprobeerd om het eerste exemplaar (eind 1999) uit te reiken aan de directeur van de DSM. Eerst vond hij het een heel leuk idee, maar een paar weken later werden we door zijn secretaresse opgebeld dat hij het toch niet zo’n goed plan vond en afzei. Ha, ha, intussen had hij de tekst waarschijnlijk gelezen!

Naast de échte Hoi-boeken, is er een serie taalgidsjes (8). In augustus 2008 is de eerste echt survivalgids verschenen: Hoe overleef ik stress?
In november 2008 verscheen de eerste HOI-film Hoe overleef ik-film . Heb je de film in de bioscoop gemist, dan kun je nog altijd de film op dvd bekijken..
En in september verscheen het eerste Hoe overleef ik…-tijdschrift! Nu al kunnen een heleboel lezers niet meer zonder.
Want het Hoe overleef ik...-tijdschrift is voor en door jullie en staat bomvol met interessante, grappige, inspirerende, leerzame en herkenbare artikelen en rubrieken. Het tijdschrift verschijnt zes keer per jaar. Oude nummers kun je nabestellen via de site en nieuws over het laatste nummer vind je daar ook: http://www.hoeoverleefik.nl/web/show/id=67251

Ik ben gek op appeltaart, en op lekker én gezond eten. En ik niet alleen. Ook Rosa en haar vrienden en familie zijn echte keukenprinses en –prinsessen. Al die recepten heb ik verzameld in Hoe overleef ik als keukenprins(es)? zodat iedereen kan genieten van heerlijke appeltaart, de lekkerst opgepimpte pizza aller tijden, of een zuperzalig toetje. Natuurlijk staan er ook handige eet-weetjes in het kookboek, en veel survivaltips voor in de keuken!

Inmiddels is de eerste musical gemaakt! Hoe overleef ik mijn eerste zoen? ging op zondag 15 november in de Schouwburg van Tilburg in premiere en is nog het hele jaar door het hele land te zien! En er is een speciale boekuitgave met cd gemaakt. Daarop zijn alle liedjes (plus één!) uit de musical te horen.