De verrassing
Jonas de Leeuw
Aan: Jonas de Leeuw
Van: Rosa van Dijk
Datum: zondag 21 juni 18.36
Onderwerp: Mail aan ukkepukkie
Lieve beste vriendin!
Nee, nee, ik ben je niet vergeten! Ik had het zó druk de
laatste tijd!
Waar heeft ze het dan in hemelsnaam zo druk mee, vraag
jij je natuurlijk af. Nou: met uitgaan, eindeloze fotosessies,
interviews, naar de schoonheidssalon, naar de
kapper, etentjes met filmsterren, de paparazzi ontwijken,
tripjes naar Parijs, Londen, New York en niet te vergeten:
shoppen! Daarnaast heb ik natuurlijk een uitermate
intensief Liefdesleven. Dat kost ook sloten tijd.
Not dus. Ik heb twee weken op mijn kamer zitten
zwoegen en heb Neuz al een hele poos niet gezien,
behalve via de webcam. Ik heb de mijne uitgezet, als
voorzorgsmaatregel. Als hij me nu zou zien, zou hij er
gillend vandoor gaan. Ik zie eruit als een verschrompeld,
bleek aardappeltje, met blauwgroene uitlopers, een beetje
beschimmeld en gedeukt en ik plak vast aan mijn stoel.
Zo nu en dan komen er wat onbegrijpelijke woorden uit
mijn mond. ‘De vierkantbwlahblortel van hutsefluts, je
suis une vieille carotte, tu es un petit pois avec une grande
derrière.’
Maar... mijn proefwerkweek zit erop! Ik ben klaar! Jippie!
Ik heb het weer overleefd! Vrijdag m’n laatste beproeving
gehad: Frans luistertoets. ‘Oui, oui, je comprends er
compleet niets van, monsieur. Vous êtes très pipi!’
Maar het is zo goed als zeker dat ik over ga. Ik sta voor
alles voldoende. Gek idee, hè, nog een jaartje en dan
zit de middelbare school erop. Voor mij dan, jij moet er
nog twee, ukkepukkie, omdat je op het vwo zit. Kan ik
jou straks survivaltips geven: hoe overleef ik mijn eindexamen?
Neuz heeft zijn eindexamen al achter de rug, hij krijgt
morgen de uitslag. Hij is stikzenuwwappig, want hij
staat voor twee vakken onvoldoende. Maar hij haalt
het vast wel. Dat moet gewoon. En dan... komt hij in
Amsterdam wonen!!! Eindelijk! Ik verheug me er zo op.
Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ik dan gewoon naar
hem toe kan fietsen, of misschien wel lopen, in plaats
van tweeënhalf uur in de trein! Ik fantaseer er elke dag
over, hoe het zal zijn als hij hier woont. Dat we samen
een kamer gaan zoeken en die heel gezellig inrichten,
boodschappen doen, dat we samen koken, op de bank
zitten tv te kijken, kindertjes krijgen, poepbroeken
verschonen... Haha, nee hoor, grapje. Over Romantiek
gesproken: mijn moeder en meneer Rosetti zijn héél erg
verliefd. Mijn moeder loopt de hele dag als een halvegare
te grijnzen en ze huppelt door het huis. Hij kookt zevengangenmaaltijden
voor haar, zingt complete opera’s en
ons huis puilt uit van de bloemen. Appie is dol op hem, en
Rosetti (hé, rijmt op spaghetti!) probeert hem Italiaanse
woordjes te leren!
Ze zijn echt een mal setje, Rosetti zo’n klein, dik
drummeltje met een circusdirecteurensnor en mijn
f luffie moeder die op haar pumps een meter boven hem
uitsteekt. Van de buitenkant passen ze helemaal niet
bij elkaar, maar volgens mijn moeder gaat het daar niet
om (zie Apenbil en Hangbuikzwijn). Het gaat om de
binnenkant!
Nou, ik weet toch niet of ik verliefd op Neuz geworden
zou zijn als hij een monsterlijk gedrocht was geweest,
bezaaid met wratten, met haren uit zijn oren, walmende
oksels en rotte tanden.
Ik vind het aan de ene kant heel fijn voor mama dat ze
weer gelukkig is. Aan de andere kant vind ik het doodeng.
Ze loopt altijd zó hard van stapel. Dadelijk gaat het weer
mis en dan wordt ze depressief, net zoals de vorige keer
met Apenbil. Dat vond ik echt verschrikkelijk.
Wat ik ook naar vind is dat mama helemaal niet veel
dingen meer met mij doet. Ze doet nu alles samen met
hem.
Hoe gezellig en grappig meneer Rosetti ook is, ik ben
allergisch voor stiefvaders, zoals je weet. Ze willen altijd
alles veranderen. Ik wil niet dat er iets verandert, we
hebben het net zo fijn met z’n drietjes. Vanavond gaan
we bij hem eten. Ik zou eigenlijk samen met Noa naar
Carmen gaan, om een film te kijken, maar mama wilde per
se dat ik met haar meeging. Ik vraag me af waarom.
Soms ben ik echt jaloers op jou, Joons, jij hebt tenminste
normale ouders die al eeuwen getrouwd zijn, je hebt
nooit ruzie met ze en ze doen geen rare dingen. Hier is er
altijd wel iets aan de hand. Nou ja, je verveelt je nooit in
Rosaland.
Noa, Car, Joy en ik gaan morgen vieren dat we klaar zijn
met school. We hebben nog wel wat onzindingen, maar
daar gaat niemand meer naartoe. We gaan picknicken
in het park! Sas gaat ook mee, met haar baby’tje. Kun je
je dat voorstellen? Ze is ongeveer even oud als wij en ze
heeft al een kindje van een jaar!
Ze is dol op Jade en ze doet erg haar best om een goede
moeder te zijn. Alleen is ze zo’n sloddervos, joh! Dat was
ze vroeger al. Wij hebben al twee keer bij haar opgeruimd
en gepoetst, maar het helpt niet veel! Je struikelt er
nog steeds over de kakkerlakken. Brr! Dat ze het daar
uithoudt. Maar ja, als je heel weinig geld hebt, heb je niet
veel keus.
Nou, ik ga stoppen, mijn moeder roept dat we naar
Spaghetti gaan. Eén voordeel: hij kan lekker koken. En als
wij bij hem eten maakt hij altijd iets vegetarisch. Dat vind
ik aardig van hem.
Schrijf je gauw hoe het met jou is? Heb je veel contact met
Granito? Nog liefdesgedichten geschreven? En ben je op
school nou al uit de kast? Ga je over? Wat gaan jullie in de
vakantie doen? Kom je naar Amsterdam? Dan kunnen we
iets leuks doen samen!
Dag Joonselientje!
Veel smikkelige smakseltjes van je Rozie!
